Wózek, wózkowi nie równy.

Ostatnimi czasy coraz więcej klientów pyta mnie, o to jakie uprawnienia do jakich rodzajów wózków jezdniowych są potrzebne. Co prawda Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 15 grudnia 2017 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy użytkowaniu wózków jezdniowych z napędem silnikowym (link po kliknięciu) obowiązuje od 10 sierpnia 2018 r., jednak budzi ono wiele kontrowersji z powodu różnych interpretacji, niektórych jej zapisów. 

Zanim odpowiemy na pytanie jaki rodzaj wózka jezdniowego wymaga jakich kwalifikacji musimy odpowiedzieć sobie na pytanie jakie są rodzaje wózków jezdniowych.

pierwszy podział to podział na wózki podnośnikowe oraz inne (podział zgodny wyżej cytowanym rozporządzeniem) lub podnośnikowe i unoszące (zgodnie z normą ISO 5053). Tym drugim podziałem będę się posługiwał, bo jest on według mnie bardziej klarowny.

1. wózki podnośnikowe (podlegające dozorowi technicznemu), określone jako „wózek z przymocowaną platformą, widłami lub innymi urządzeniami do manipulowania ładunkami, przystosowany do podnoszenia ładunku spaletyzowanego lub niespaletyzowanego, na wysokość umożliwiającą składowanie i pobieranie ładunku, a także układanie w gniazdach i podejmowanie z gniazd”. Podnoszące ładunek na wysokość powyżej 30 cm, służące do podniesienia i spaletyzowania ładunku, oraz
2. wózki unoszące (niepodlegające dozorowi technicznemu), określone jako „wózek z przymocowaną platformą lub widłami, dostosowany do podnoszenia ładunku jedynie na wysokość umożliwiającą jego transport”. Unoszące ładunek na wysokość do 30 cm*, służące do uniesienia i przewiezienia ładunku na tzw. wysokości transportowej

* Wysokość 30 cm nie została ściśle określona przepisami, ale wiąże się z wysokością, na której najbezpieczniej przewozi się  ładunki, na tzw. wysokości transportowej.

Drugi podział będzie również istotny ze względu na rodzaj kwalifikacji wymaganych bądź nie do obsługi wózków jezdniowych. Wózki jezdniowe z napędem silnikowym (spalinowym, elektrycznym i spalinowo-elektrycznym), oraz te które nie posiadają silnika, a są napędzane wyłącznie mięśniami operatora.

Najprościej będzie zacząć od tzw. paleciaków czyli wózków bezsilnikowych napędzanych jedynie mięśniami operatora. Są one w dwóch kategoriach:

podnośnikowe

unoszące

W związku z tym, iż rozporządzenie w sprawie bhp przy użytkowaniu wózków jezdniowych z napędem silnikowym mówi wyłącznie o wózkach z napędem silnikowym paleciaki nie podlegają rozporządzeniu i w związku z tym nie ma innych wymagań do ich obsługi niż instruktaż stanowiskowy w zakresie bhp. Instruktaż o tyle jest istotny iż przy obsłudze tych wózków również może dojść do wypadku.

Rodzaje wózków wymagających kwalifikacji o których mowa § 4. ust. 1. w/w rozporządzenia: Do obsługi wózków jezdniowych podnośnikowych z mechanicznym napędem podnoszenia dopuszcza się osobę, która ukończyła 18 lat i posiada zaświadczenie kwalifikacyjne do obsługi wózków jezdniowych uzyskane na podstawie przepisów dotyczących trybu sprawdzania kwalifikacji wymaganych przy obsłudze i konserwacji urządzeń technicznych. Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 18 lipca 2001 r. w sprawie trybu sprawdzania kwalifikacji wymaganych przy obsłudze i konserwacji urządzeń technicznych  (link po kliknięciu).

 Wzór wniosku można znaleźć na stronie Urzędu Dozoru Technicznego w kategorii kwalifikacje osób (link po kliknięciu). Jednak aby wiedzieć o jakie kwalifikacje będziemy się ubiegać trzeba wiedzieć jak UDT klasyfikuje te kwalifikacje:

 

• wózek podnośnikowy czołowy (II WJO): wózek podnośnikowy, z przymocowanymi widłami (które można zastąpić innym urządzeniem), na którym umieszcza się ładunek spaletyzowany lub nie, w pozycji podpartej na przednich kołach i równoważony masą wózka.

 

• wózek podnośnikowy z masztem wewnętrznym nie obejmujący ładunku (z masztem lub karetką wysuwaną) (II WJO): wózek podnośnikowy nie obejmujący ładunku z masztem wewnętrznym, który może przemieszczać ładunek, przez ruch masztu lub karetki z widłami.

Wózek z wysuwaną karetką

Wózek z wysuwanym masztem

• wózek podnośnikowy z masztem wewnętrznym obejmujący ładunek (z masztem stałym) (III WJO): wózek podnośnikowy obejmujący ładunek ze stałym masztem wewnętrznym z widłami, które umieszczone są pomiędzy łapami ramy jezdnej, a środek ciężkości ładunku znajduje się zawsze w obrębie wieloboku stabilności.

• wózek podnośnikowy widłowy z masztem wewnętrznym (II WJO): wózek podnośnikowy, w którym zęby wideł znajdują się ponad łapami ramy jezdnej.

• wózek podnośnikowy platformowy z masztem wewnętrznym (II WJO): wózek podnośnikowy spiętrzający z platformą ładunkową znajdującą się ponad łapami ramy jezdnej.

• wózek podnośnikowy z operatorem podnoszonym wraz z ładunkiem (I WJO): wózek podnośnikowy z platformą operatora, która może być podnoszona z ładunkiem w celu jego spiętrzania.

• wózek podnośnikowy boczny (tylko z jednego boku) (II WJO): wózek podnośnikowy z masztem lub karetką z widłami, które mogą zostać wysuwane lub wciągane pomiędzy osiami i prostopadle do wzdłużnej osi wózka, co umożliwia odbieranie i podnoszenie ładunku w pozycji równoważnej w stosunku do jednego boku wózka oraz jego spiętrzanie i rozpiętrzanie obok wózka.

• wózek podnośnikowy czołowy terenowy (I WJO) ze zmiennym wysięgnikiem: wózki kołowe zrównoważone przeznaczone przede wszystkim do działania w nie wyrównanym terenie naturalnym i zniekształconym terenie np. budowy.

• wózek podnośnikowy czołowy boczny (obustronny) (II WJO): wózek podnośnikowy dostosowany do spiętrzania i odbierania ładunków z obu stron kierunku jazdy.

• wózek podnośnikowy czołowo-boczny (II WJO): wózek podnośnikowy, dostosowany do spiętrzania i odbierania ładunków z przodu i z obu stron kierunku jazdy.

• wózek podnośnikowy bramowy (II WJO): wózek podnośnikowy, w którym rama i element podnoszący obejmują ładunek w celu jego podniesienia, przemieszczenia i spiętrzenia.

• wózek kompletacyjny (I WJO): wózek podnośnikowy z przymocowaną platformą operatora, która może być unoszona wraz z platformą lub widłami, umożliwiając operatorowi załadowania i rozładowania towarów z regału na podstawę ładunkową.

Przykłady wózków jezdnych nie będących wózkami jezdnymi podnośnikowymi, zgodnie z normą ISO 5053:

• wózek unoszący widłowy prowadzony.

• wózek naładowany platformowy (wózek ze stałą platformą).

 

• wózek ciągnikowy.

• wózek pchający.

• wózek unoszący platformowy prowadzony.

• wózek unoszący bramowy.

Jeśli mamy do czynienia z wózkiem jezdniowy z napędem silnikowym i nie jest to wózek podnoszący, to mamy do czynienia z zapisami § 4. ust. 2 Rozporządzenia w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy użytkowaniu wózków jezdniowych z napędem silnikowym: Do obsługi wózków jezdniowych, innych niż wymienione w ust. 1, dopuszcza się osobę, która:

1. ukończyła 18 lat i posiada zaświadczenie ukończenia odpowiedniego szkolenia potwierdzającego nabyte umiejętności w oparciu o programy opracowane lub zatwierdzone przez Urząd Dozoru Technicznego lub
2. posiada dokumenty stwierdzające uprawnienie do kierowania pojazdami silnikowymi lub zespołami składającymi się z pojazdu silnikowego i przyczepy lub naczepy uzyskane na podstawie przepisów w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami, lub
3. spełnia warunki, o których mowa w ust. 1.

Ad. 1 szkolenie o których mowa mają prawo na chwilę obecną prowadzić tylko firmy znajdujące się na liście opublikowanej na stronach UDT (link po kliknięciu). Oczywiście nie jest to lista zamknięta.

Zgodnie z § 4 ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 15 grudnia 2017 r. jedną z możliwości potwierdzenia kwalifikacji do obsługi wózków innych niż wózki jezdniowe podnośnikowe z mechanicznym napędem podnoszenia jest uzyskanie zaświadczenia ukończenia odpowiedniego szkolenia potwierdzającego nabyte umiejętności w oparciu o programy opracowane lub zatwierdzone przez Urząd Dozoru Technicznego.

W związku z powyższym istnieje możliwość:

• Udostępnienia opracowanego przez Urząd Dozoru Technicznego programu szkolenia.
• Zatwierdzenia przez Urząd Dozoru Technicznego opracowanego przez wnioskodawcę programu szkolenia.

Więcej informacji na temat uzyskania programu lub zatwierdzenia programu szkolenia można uzyskać na stronach UDT (link po kliknięciu). 

Nie jest konieczne kończenie kursu zdaniem egzaminu przed komisją z UDT i nabywanie kwalifikacji w kategorii III WJO, ale oczywiście można.

Ad. 2 nie jest jednak konieczne kończenie kursu, o którym mowa w pkt nr 1 jeśli operator takiego wózka posiada prawo jazdy, w zasadzie nie ma mowy o jakiejś konkretnej kategorii, więc po prostu trzeba posiadać prawo jazdy.

Ad. 3 posiadając kwalifikacje w grupie "wózki jezdniowe podnośnikowe" również można innymi wózkami jezdnymi kierować.

Jeszcze jedną istotną kwestią dotyczącą kwalifikacji w obecnie obowiązującym rozporządzeniu są czasookresy warunkujące ważność "starych kwalifikacji". Uszczegółowienie tego znajdziemy w § 18. obecnego rozporządzenia: Imienne zezwolenia, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 10 maja 2002 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy użytkowaniu wózków jezdniowych z napędem silnikowym (Dz. U. poz. 650 oraz z 2003 r. poz. 603):
1) wystawione do dnia 31 grudnia 2004 r. zachowują ważność nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2019 r.;
2) wystawione do dnia 31 grudnia 2014 r. zachowują ważność nie dłużej niż do 31 grudnia 2020 r.;
3) wystawione od dnia 1 stycznia 2015 r. zachowują ważność nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2021 r.

Dla przypomnienia imienne zezwolenie wydane przez pracodawcę razem z posiadaniem ukończonego szkolenia na programie tzw. Mysłowickim jest jeszcze ważne pod jednym warunkiem iż posiadacz szkolenia nadal pracuje u tego pracodawcy, który wydał zezwolenie. Imienne zezwolenie jest ważne wyłącznie u pracodawcy, który wydał zezwolenie i traci swą moc w dwóch przypadkach utraty czasookresu zgodnie z tym co powyżej lub zwolnienia z pracy u pracodawcy, który wydał zezwolenie. Wydawanie imiennego zezwolenia po 10 sierpnia 2018 r. przez pracodawcę nie ma już mocy prawnej. Operator wózka jezdnego zmieniając obecnie pracę musi posiadać kwalifikacje potwierdzone zdaniem egzaminu przed komisją z UDT, jeśli u innego pracodawcy chce podjąć pracę jako operator/kierowca wózka jezdniowego. Innej możliwości prawnej w obecnej chwili nie ma.

Podsumowanie:

Wózki jezdne o napędzie silnikowym podnośnikowe - wymagają uzyskania kwalifikacji (zdania egzaminu przed  komisją z UDT)

Wózki jezdne o napędzie silnikowym unoszące i transportowe  nie wymagają zdobycia kwalifikacji, o ile operator posiada kwalifikacje do jazdy pojazdami silnikowymi lub ukończył stosowne szkolenie.

Wózki jezdne bezsilnikowe nie wymagają zdobycia kwalifikacji.

Dach się sam nie odśnieży...

Początek formularza

Dół formularza

Początek formularza

Opady śniegu mogą czasami sprawiać niemiłą niespodzianki nie tylko kierowcom i służbom drogowym, ale także pracodawcom. Obfite opady śniegu i niskie temperatury powodują oblodzenia chodników oraz zaleganie grubych warstw śniegu na dachach. Na właścicielach i zarządcach budynków ciąży obowiązek usuwania zalegających warstwa śniegu z dachów oraz zwisających lodowych sopli z dachu.

Konieczność wykonywania tych czynności wynika z art. 61 ustawy Prawo budowlane, w myśl którego właściciel lub zarządca obiektu jest zobowiązany zapewnić jego bezpieczne użytkowanie, m.in. w razie wystąpienia silnych wiatrów czy intensywnych opadów atmosferycznych.

Odśnieżenie chodnika przed drzwiami wejściowymi do zakładu pracy lub blokiem spółdzielni mieszkaniowej nie sprawia na ogół większych problemów. Jednak już usunięcie śniegu z dachu wymaga od pracodawcy lub zarządcy spełnienia szeregu wymagań bhp w celu zapewnienia maksymalnego bezpieczeństwa pracownikom wykonującym te czynności.

Jeżeli więc pracodawca nie korzysta z usług profesjonalnej firmy zajmującej się odśnieżaniem dachów i skieruje do tego zadania pracownika, musi go odpowiednio przeszkolić i zabezpieczyć.

Upadek z wysokości jest przyczyną co 6 wypadku śmiertelnego w całej gospodarce narodowej i aż co 3 wypadku śmiertelnego w budownictwie.

Warunki bezpieczeństwa pracy na stanowisku przy odśnieżaniu dachów.

 Akty prawne określające warunki pracy na w/w stanowisku:

• Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. 2003 nr 169 poz. 1650  ze zm. Dz.U. 2007 nr 49 poz. 330) [link]
• Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2 marca 2007 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz.U. 2008 nr 108 poz. 690); [link]
• Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych ( Dz. U. 203 nr 47 poz. 401); [link]
• Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 kwietnia 2017 r. w sprawie wykazu prac uciążliwych, niebezpiecznych lub szkodliwych dla zdrowia kobiet w ciąży i kobiet karmiących dziecko piersią (Dz.U. 2017 poz. 796); [link]
• Rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz.U. 2016 poz. 2067) ze zm.; [link]
• Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 28 maja 1996 w sprawie rodzajów prac wymagających szczególnej sprawności psychofizycznej (Dz. U. 1996 nr 62 poz. 287) [link]
• Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów (Dz. U. Nr 60 poz.279) [link]

Nie ma jednego aktu prawnego określającego wymagania dotyczące bezpiecznej pracy przy odśnieżaniu dachów. Jednak na podstawie w/w przepisów oraz innych ogólnych przepisów z zakresu bhp można stwierdzić następujące wymagania dla pracownika pracującego przy odśnieżaniu dachów:

a) pracownik, który ma za zadanie odśnieżać dachy, nie musi mieć szczególnych kwalifikacji;

b) powinien posiadać aktualnym szkolenie bhp, którego program obejmował zagadnienia dotyczące przepisów i zasad bhp przy odśnieżaniu obiektów (odśnieżanie dachów jako praca szczególnie niebezpieczna powoduje, iż pracownicy pracujący przy w/w pracy powinni przechodzić szkolenie okresowe bhp raz do roku);

c) powinien mieć ważne i aktualne badania lekarskie stwierdzające zdolność do wykonywania pracy przy odśnieżaniu, w tym specjalistyczne badania lekarskie potwierdzające brak przeciwwskazań do pracy na wysokości powyżej 3 m;

d) powinien także przejść instruktaż stanowiskowy uwzględniający różne rodzaje pokryć dachów, różną pochyłość dachów oraz adekwatne do tych dachów rodzaje zabezpieczeń pracownik podczas wykonywania pracy na tych dachach;

e) powinien również być zapoznany z oceną ryzyka zawodowego, związanego z wykonywaną pracą.

f) powinien zapoznać się z instrukcją bhp przy odśnieżaniu dachów (pracodawca zapewnia pracownikowi stały dostęp do w/w instrukcji).

Zabronione jest dopuszczanie pracowników do pracy na wysokości przy odśnieżaniu dachów, jeśli nie spełniają powyższych wymogów.

Zabronione jest także zatrudnianie przy odśnieżaniu dachów:

• kobiet ciężarnych;
• młodocianych (osób, które ukończyły 16 lat, a nie przekroczyły 18 lat).

Organizując pracę przy odśnieżaniu dachu, należy pamiętać o zagrożeniach dla pracowników i osób postronnych, jakie mogą stworzyć spadające z wysokości przedmioty, w tym śnieg i sople lodu. Ponadto należy uchronić pracowników nie tylko przed upadkiem z dachu z powodu zbytniego zbliżenia się do jego krawędzi, ale również zabezpieczyć ich na wypadek, gdyby dach się załamał.

Należy również pamiętać o tym, że jeśli nawet pracownik spełnia powyższe wymogi, to i tak nie wolno dopuścić go do pracy:

a) jeśli nie zostały mu zagwarantowane skuteczne środki ochrony zbiorowej przed upadkiem z wysokości takie jak balustrady składające się z poręczy ochronnych umieszczonych na wysokości co najmniej 1,1 m i krawężników o wysokości co najmniej 0,15 m. Pomiędzy poręczą i krawężnikiem powinna być umieszczona w połowie wysokości poprzeczka lub przestrzeń ta powinna być wypełniona w sposób uniemożliwiający wypadnięcie osób.  Jeżeli ze względu na rodzaj i warunki wykonywania prac na wysokości zastosowanie tego typu balustrad jest niemożliwe (np. przy pracach podczas odśnieżania dachu), należy stosować inne skuteczne środki ochrony pracowników przed upadkiem z wysokości, odpowiednie do rodzaju i warunków wykonywania prac

b) jeśli nie wyposażono go w środki ochrony indywidualne adekwatne do zagrożeń występujących podczas odśnieżania dachów:

• szelki bezpieczeństwa spełniające normę PN-EN 361 wraz z zatrzaśnikiem lub łącznikiem spełniającym normę PN-EN 362, linką bezpieczeństwa zgodną z normą PN-EN 354 i amortyzatorem zgodnego z normą PN-EN 355 lub urządzeniem samohamownym zgodnym z normą PN-EN 360. (linka bezpieczeństwa przymocowana do stałych elementów konstrukcji),
• hełm spełniający normy PN-EN 397,
• obuwie zabezpieczające przed poślizgnięciem, EN 345
• rękawice ochronne zgodne z norma PN-EN 511,
• odzież chroniąca przed zimnem - powinna spełniać wymagania norm europejskich EN 342 (w przypadku odzieży stosowanej w temperaturach poniżej -5^oC)  lub EN 14058 (w przypadku odzieży stosowanej w temperaturach do -5^oC),
• gogle przeciwodpryskowe, EN 166,
• kamizelkę odblaskową spełniająca normę PN-EN 471.

Indywidualny sprzęt chroniący przed upadkiem z wysokości powinien być również zgodny z PN-EN 365.

Natomiast odzież ochronna powinna spełniać wymagania ogólne zawarte w normie PN-EN 340.

Instrukcja użytkowania środków ochrony indywidualnej musi być opracowana w języku polskim oraz musi zawierać opis symboli znajdujących się na wyrobie.

Do obowiązków pracodawcy należy wyposażenie pracownika w odpowiednie środki ochrony indywidualnej, chroniące przed upadkiem z wysokości, a obowiązkiem pracownika jest stosowanie tych środków. Pracodawca musi także zadbać o to, by pracownicy umieli posługiwać się przydzielonym im sprzętem i środkami zabezpieczającymi przed upadkiem z wysokości.

Obowiązkiem pracodawcy jest również zapewnienie pracownikom zatrudnionym w systemie ciągłym przy pracach prowadzonych na otwartej przestrzeni, posiłków regeneracyjne i napoje. Ich rodzaj i temperatura powinny być dostosowane do warunków wykonywanej pracy.

Nie można też zapominać, że pracownicy wykonujący prace na otwartej przestrzeni powinni mieć zapewnione pomieszczenie, w którym będą się mogli ogrzać lub zmienić odzież. Temperatura w jego wnętrzu nie może być niższa niż 16 °C.

Prace na przy odśnieżaniu dachów są pracami szczególnie niebezpiecznymi.

Prace wykonywane na wysokości są zaliczane do prac szczególnie niebezpiecznych. Wynikają z tego faktu określone obowiązki dla pracodawcy. Oznacza to, że praca polegająca na odśnieżaniu dachu jest także pracą szczególnie niebezpieczną!

Jeżeli w firmie występują prace szczególnie niebezpieczne, pracodawca sporządzić ich wykaz. Powinny także zostać ustalone szczegółowe wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy przy wykonywaniu takich prac.

Szczegółowe wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy przy wykonywaniu prac szczególnie niebezpiecznych - praca na wysokości, w tym odśnieżanie dachów

1. Bezpośredni nadzór nad tymi pracami przez wyznaczone do tego celu osoby,
2. Odpowiednie środki zabezpieczające - środki ochrony indywidualnej,
3. Prace wykonywane na wysokości powyżej 2 metrów, przy których wymagane jest stosowanie środków ochrony indywidualnej przed upadkiem z wysokości powinny być wykonywane przez co najmniej 2 osoby,
4. Instruktaż pracowników, którzy będą wykonywać te prace, obejmujący przede wszystkim:
• imienny podział pracy,
• kolejność wykonywania zadań,
• wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy przy poszczególnych czynnościach.

Uwaga!

Należy pamiętać, aby o trwającym odśnieżaniu dachu i środkach bezpieczeństwa, które należy zastosować w czasie prac związanych z tym odśnieżaniem, poinformować osoby przebywające lub mogące przebywać w miejscu lub w sąsiedztwie prowadzenia tych prac. Należy też zabezpieczyć i oznakować odpowiednią strefę bezpieczeństwa wokół obiektu, gwarantującą bezpieczeństwo osobom postronnym podczas odśnieżania i zrzucania śniegu oraz lodu z dachu.

Strefa niebezpieczna w swym najmniejszym wymiarze liniowym liczonym od płaszczyzny obiektu budowlanego nie powinna być wynosić mniejsza niż 1/10 wysokości, z której mogą spadać przedmioty lub zwały śniegu, ale nie mniej niż 6 m. Wziąwszy pod uwagę wysokość obiektów budowlanych w Polsce strefa ta w praktyce będzie wynosiła 6 m.

W zwartej zabudowie miejskiej wymiar strefy niezabezpieczonej może być zmniejszony pod warunkiem zastosowania innych rozwiązań technicznych lub organizacyjnych zabezpieczających przed spadaniem przedmiotów, sopli lodu lub zwałów śniegu (np. wyłączenie chodnika i ulicy z ruchu).

Techniczne warunki bezpieczeństwa podczas odśnieżania dachu.

Wymagania dotyczące zabezpieczeń przed upadkiem z wysokości stanowią, iż przemieszczane w poziomie stanowisko pracy powinno mieć zapewnione mocowanie końcówki linki bezpieczeństwa do pomocniczej liny ochronnej lub prowadnicy poziomej, zamocowanej na wysokości około 1,5 m, wzdłuż zewnętrznej strony krawędzi przejścia. Wytrzymałość i sposób zamocowania prowadnicy, o której mowa wcześniej, powinny uwzględniać obciążenie dynamiczne spadającej osoby. W przypadku gdy zachodzi konieczność przemieszczania stanowiska pracy w pionie, linka bezpieczeństwa szelek bezpieczeństwa powinna być zamocowana do prowadnicy pionowej za pomocą urządzenia samozaciskowego. Długość zespołu łącząco – amortyzującego zgodnie z normą nie powinna być większa niż 2 m. Amortyzatory spadania nie są wymagane, jeżeli szelki bezpieczeństwa są mocowane do lin z urządzeniem samozaciskowym, ograniczających wystąpienie siły dynamicznej w momencie spadania.

W kwestii kotwiczenia lub mocowania linki bezpieczeństwa do stałych elementów pracownik wykonujący odśnieżanie dachów oraz osoba nadzorująca taką prace powinni ściśle współpracować z administratorem obiektu, którego dach jest odśnieżany.

Należy pamiętać, iż środki ochrony zbiorowej oraz indywidualnej muszą posiadać deklarację zgodności WE oraz oznakowanie CE.

 W sytuacji gdy pracodawca nie zapewnia swoim pracownikom bezpiecznych i higienicznych warunków pracy i stwarzają one bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia pracownika albo gdy wykonywana przez pracownika praca grozi takim niebezpieczeństwem innym osobom, pracownik ? zgodnie z art. 210 § 1 kodeksu pracy - może powstrzymać się od pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia.

Należy w takim przypadku zgłosić pracodawcy fakt i przyczynę odmowy podjęcia pracy, a obowiązkiem pracodawcy będzie usunięcie przyczyn uniemożliwiających bezpieczne wykonywanie pracy.

Zapobieganie upadkom w wysokości - porady praktyczne.

Najczęstsze przyczyny upadków pracowników w wysokości przy odśnieżaniu dachów:

• niepoinformowanie pracowników o występującym ryzyku zawodowym - w szczególności o rodzaju materiału z jakiego jest zrobiony dach oraz występowaniu na dachu słabych punktów np. świetlików;
• brak odpowiednich szkoleń pracowników;
• niedostateczny nadzór nad wykonywaną pracą;
• niewyposażanie pracowników, stosownie do rodzaju prac wykonywanych na wysokości, w odpowiednie środki ochrony przed upadkiem z wysokości;
• dopuszczanie pracowników do pracy na wysokości bez zastosowania odpowiednich środków ochrony zbiorowej lub indywidualnej.

Zmniejszenie ryzyka wypadków:

• odpowiedniej jakości praktyczne szkolenia osób wykonujących prace przy odśnieżaniu dachów,
• przeanalizowanie okoliczności i przyczyn wypadków przy odśnieżaniu dachów również tych występujących poza formą;
• zapewnienie pracownikom odpowiedniej jakości sprzętu ochronnego.

Zasady planowania, organizacji i wykonywania prac na wysokości:

• nie rozpoczynaj odśnieżania dachu bez odpowiedniego zaplanowania tej pracy;
• upewnij się, że zostały wzięte wszystkie możliwe okoliczności, które mogą stanowić zagrożenie np. kąt spadu dachu, warunki atmosferyczne w chwili wykonywania pracy, oblodzenie dachu itp.;
• nie lekceważ zagrożenia - sama zwiększona uwaga może nie wystarczyć;
• przed rozpoczęciem pracy przeanalizuj, czy są bezpieczniejsze metody wykonania danej pracy;
• używaj wyłącznie sprzętu ochronnego do specyfiki pracy, atestowanego i sprawnego;
• jeśli kierujesz pracownikami upewnij się że potrafią oni posługiwać się przydzielonym im sprzętem ochronnym;
• jeśli jesteś pracodawcą upewnij się, iż praca na wysokości jest odpowiednio nadzorowana.

Podsumowanie:

Pracownik, który ma za zadanie odśnieżyć dach, nie musi mieć szczególnych kwalifikacji, ale obowiązkowo powinien mieć aktualne szkoleniu bhp, którego program obejmował zagadnienia dotyczące przepisów i zasad bhp przy odśnieżaniu obiektów. Oprócz szkolenia bhp powinien mieć ważne i aktualne badania lekarskie stwierdzające zdolność do wykonywania pracy przy odśnieżaniu, w tym specjalistyczne badania lekarskie potwierdzające brak przeciwwskazań do pracy na wysokości powyżej 3. Pracownik odśnieżający dach powinien także przejść instruktaż stanowiskowy i być zapoznany z oceną ryzyka zawodowego, związanego z wykonywaną pracą oraz obejmującą rodzaj dachu na którym ma wykonywać pracę. Zabronione jest dopuszczanie pracowników do pracy na wysokości przy odśnieżaniu, jeśli nie spełniają powyższych wymogów.